Mariusz Wilk – O wypaleniu literatury podróżniczej

Podróż i pisarstwo mają jedną wspólną cechę, dla mnie bardzo ważną. W obu przypadkach jest to nauka znikania. A ponieważ cała egzystencja jest nauką znikania, zarówno podróż, jak pisarstwo są bardzo dobrymi szkołami.

Nicolas Bouvier

Jak rozumieć we współczesnych czasach pojęcie "podróż"? Na czym polega różnica pomiędzy "podróżą w głąb" (kraju, ludzi i siebie samego), na które dzisiejsze czasy nie pozwalają, a ślizganiem się w pośpiechu po powierzchni świata? Co różni włóczęgę od wojażera, koczownika od pastucha, książkę-drogę od traweloga, a "beztroską wycieczkę" Nicolasa Bouviera od komandirowki Wasilija Gołowanowa? Mariusz Wilk opowie też o przestrzeni w czasie i o czasie w przestrzeni, o podróżowaniu w domu i o domu w podróży oraz dlaczego woli słowo "tropa" od słowa "droga".

Mariusz Wilk (ur. 1955) — pisarz-włóczęga, przez dwadzieścia lat mieszkał na północy Rosji. Od końca lat siedemdziesiątych działacz opozycji, więziony w stanie wojennym. Współautor książki Konspira: rzecz o podziemnej "Solidarności" (1984). Po 1989 roku porzucił cywilizację i zamieszkał na Północy.

Swoje przeżycia opisywał na łamach paryskiej "Kultury", "Zeszytów Literackich" i "Rzeczpospolitej" — te podróżnicze eseje złożyły się na książki "Wilczy notes" (1998), "Wołoka" (2005), "Dom nad Oniego" (2006), "Tropami rena" (2007), "Lotem gęsi" (2012).

W roku 2006 został uhonorowany Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. W 2009 roku przyszła na świat jego córka, Marta Matylda - inspiracja dla ostatniej książki Wilka - "Dom włóczęgi" (2014). Od półtora roku mieszka w Neapolu, po którym wędruje śladami Herlinga-Grudzińskiego. Właśnie ukończył pracę nad nową książką pt. "Curva".